فراخوان ششمین سوگواره پوسترهای عاشورایی

مرکز هنرهای تجسمی حوزه هنری در راستای اهـداف فـرهنگی و هنـری خود ششمین سـوگواره پـوسترهای عاشورایی را هم‌زمان با محرم‌الحرام سال ۱۴۳۳ ﻫ.ق در آذرماه ۱۳۹۰ ﻫ.ش برگزار می‌کند.

علاقه‌مندان می‌توانندآثار خود را با در نظر داشتن شرایط و مقررات سوگواره به دبیرخانه مرکزی جشنواره‌های حوزه‌هنری ارسال کنند:

بخش‌های سوگواره :

بخش اصلی : حماسه عاشورا

بخش موضوعی : حضرت علی اصغر (ع)

مقررات

- هرهنرمند می‌تواند در هر بخش حداکثر ۳ اثر ارائه کند.

-  شرکت هم زمان در دو بخش بلامانع است.

-  آثار باید به صورت پرینت رنگی در قطع A3 به همراه فایل اثر با فرمت tif و ۳۰۰dpi در ابعاد ۷۰×۱۰۰ بر روی لوح فشرده ارسال شوند.

-  آثار منتخب در ابعاد ۷۰×۱۰۰ چاپ و در نمایشگاه عرضه خواهد شد.

-  دبیرخانه جشنواره مجاز است از آثار ارسالی برای امور نمایشگاهی، تبلیغاتی و انتشاراتی خود استفاده کند.

-  توجه به جنبه‌های زیبایی شناسانه و نگاه طراح در استفاده از نشانه‌ها و عناصر تصویری شایسته در داوری حایز اهمیت خواهد بود.

-  نمایشگاه آثار در نگارخانه ابوالفضل عالی حوزه هنری و خانه هنرمندان ایران برپا خواهد شد.

· آثار رسیده توسط هیأتی متشکل از کارشناسان، استادان و صاحبنظران ارزیابی شده و برای نمایشگاه انتخاب خواهد شد.

دبیر علمی سوگواره:

سیدحسین موسی‌زاده

هیأت داوران:

کوروش پارسا نژاد

صداقت جباری

علی خورشیدپور

مهدی سعیدی

مسعود نجابتی

جوایز

-دیپلم افتخار و مبلغ  ۳۰ میلیون  ریال به نفرات اول در هر بخش

- دیپلم افتخار و مبلغ  ۲۰  میلیون ریال به نفرات دوم در هر بخش

- دیپلم افتخار و مبلغ ۱۰  میلیون ریال همراه به نفرات سوم در هر بخش

- لوح تقدیر و مبلغ ۵  میلیون ریال به ۵ نفر در هر بخش به تشخیص هیأت داوران

- گواهی شرکت و مبلغ ۲ میلیون ریال همراه با کتاب سوگواره نیز به کلیه هنرمندانی که آثارشان به نمایشگاه راه یابد، اهدا می‌شود.

بخش ویژه : طراحی کتیبه عاشورا

ـ متناسب با شعائر حماسه کربلا

ـ دارای قابلیت چاپ و تکثیر روی پارچه

ـ با نگاهی نو و متناسب با نمونه‌های سنتی

ـ حداکثر ۳ اثر ، پرینت رنگی A3 به همراه فایل رایانه‌ای

جایزه بخش ویژه :

- لوح تقدیر و مبلغ ۳۰  میلیون ریال به سه نفر برگزیده در بخش کتیبه

تقویم سوگواره

- آخرین مهلت ارسال آثار : یکم آذر ماه ۱۳۹۰

- انتخاب آثار : ۵ آذرماه ۱۳۹۰

- معرفی برگزیدگان و افتتاح نمایشگاه : ۲۷ آذرماه ۱۳۹۰

نشانی دبیـرخانه : تهــران – خیابان سمیه ، نرسیده به خیابان حافظ، حــوزه هنــری، طبقـه دوم ، مـرکز محافـل و جشنـواره‌هــا، دبیرخانه مرکزی جشنواره‌های حوزه هنری – تلفن دبیرخانه : ۲-۸۴۱۷۲۲۰۱

تلفن مرکز هنرهای تجسمی : ۸۸۸۹۸۰۳۴ ـ آدرس اینترنتی سایت مرکز هنرهای تجسمی : www.tajasomi.ir

مهربان مرجعمان حضرت آیت الله العظمی وحید خراسانی :

این است وظیفه‌ی همه‌ی شما : وظیفه‌ی هر کس که بر سر سفره‌ی او نشسته – این حوزات علمیه، این ائمه‌ی جماعات – این است که در شهادت او غیر از گذشته رفتار کنند؛ حد و عظمت مطلب را درک کنند، بفهمند چه حقی بر گردن ما او دارد، اگر او نبود ما کجا از خدا، از پیغمبر، از معاد، از نماز، از روزه، تا برسد به تمام ابواب نکاح و طلاق چه داشتیم؟ چه بودیم؟ کی بودیم ؟ این حق باید احقاق بشود. در مساجد حد اقل سه شب، هر مسجدی امام جماعتی که دوره‌ی سال به اسم او این جا زندگی کرده و فردا هم چشمش به دست او است، باید در هر مسجدی در مملکت مجلس تشکیل بشود حد اقل سه شب،[و] فضائل او، مناقب او برای این مردم تشریح بشود تا بفهمند رهین منت کی هستند. وقتی مادرشان به آنها یاد داد: مذهب از کی داری بگو از امام جعفر محمد صادق، او را بشناسند. وظیفه‌ی اهل تبلیغ این است که در بلاد منتشر بشوند و این حقائق را به مردم برسانند. روز شهادت او باید یک مملکت یکپارچه عزا بشود، مردم باید بفهمند که امام زمان نگران است، اگر از این طرف نظر کند به آن هیئتها در خیابانها، از یک طرف نظر کند به آن قبر خراب شده‌ای که همچو گنجینه ای در آن نهفته اما آن روز زائر ندارد، آن شب، شمع و چراغ ندارد، خود این مرهمی بر قلب ولی عصر است. اگر روز شهادت او این مملکت قیام کند، این حوزه‌های علمیه این کبریا را بگذارند جلوی این مردم در عزا او همگی بیایند، یک دعای او گره از کار همه‌ی این خلق باز میکند.

فرمودند : رحم الله من احیی امرنا – خداوند رحمت کند کسی را که امر ما را زنده کرد – در گوشه و کنار این مملکت آنچه را که در توان داریم در روز بیست و پنج شوال خاکسارانه با دسته جات عزاداری در عزای رئیس مذهب حقه تشیع همنوا می شویم و سینه چاک می شویم . هم قبرش ویران است و هم دشمنانش غدار ! به ندای مهربان مرجع حضرت آیت الله العظمی وحید خراسانی و چون او که با پای برهنه و پیاده تا حرم بانوی کرامت حضرت فاطمه معصومه طی طریق میکند و بر و سینه می کوبد ، لبیک می گوئیم …

باشد تا صبح ظهور مولایمان حضرت مهدی  ، لبخند رضایتی بر مبارک لبانشان نقش بندد . انشاءالله

]]> http://www.roze.ir/weblog/1309/feed 2 http://www.roze.ir/weblog/1306 http://www.roze.ir/weblog/1306#comments Sat, 02 Oct 2010 19:41:49 +0000 reihan http://www.roze.ir/weblog/?p=1306 هوالله

” به بهانه شهادت دو طفلان حضرت ماه ، مسلم بن عقیل  ، سفیر حضرت عشق ”

گفت: سر شما را براى ابن زیاد مى‏برم و جایزه مى‏گیرم . گفتند: خویشى ما با رسول خدا را نادیده مى‏گیرى ؟ گفت: شما با رسول خدا پیوندى ندارید! گفتند: اى مرد! ما را نزد عبیدالله ببر تا خودش درباره ما حکم کند. گفت: من باید با ریختن خون شما خود را به او نزدیک کنم . گفتند: اى مرد! به کودکى ما رحم کن ! گفت: خدا در دلم رحمى نیافریده است . گفتند: پس بگذار ما چند رکعت نماز بخوانیم . گفت: به حال شما سودى ندارد، بخوانید . آنها چهار رکعت نماز خوانده و چشم به آسمان گشودند و فریاد بر آورند که: یا حى یا حکیم یا احکم الحاکمین میان ما و او به حق حکم کن . سپس آن مرد برخاست و اول گردن برادر بزرگتر را زد و سرش را در پارچه‏اى گذارد؛ پس برادر کوچک، خود را در خون برادر بزرگتر غلطاند و گفت: مى‏خواهم رسول خدا را ملاقات کنم در حالى که آغشته به خون برادرم باشم. آن مرد گفت: عیب ندارد، تو را هم به او مى‏رسانم! او را هم کشت و سرش را در همان پارچه گذاشت و بدن هر دو را به آب فرات انداخت و سر آن دو را نزد ابن زیاد برد. ابن زیاد بر تخت نشسته و عصاى خیزرانى به دست داشت، سرها را جلوى ابن زیاد گذاشت، ابن زیاد همین که چشمش به آنها افتاد، سه بار برخاست و نشست و گفت: واى بر تو! کجا آنها را پیدا کردى؟! گفت: پیرزنى از خویشان من آنها را میهمان کرده بود. گفت: از میهمان بدینگونه پذیرایى کردى؟ سپس از او پرسید: به هنگام کشته شدن با تو چه گفتند؟ و آن مرد تمامى جریان را براى ابن زیاد بازگو کرد. ابن زیاد پرسید: چرا آنها را زنده نیاوردى تا به تو چهار هزار درهم جایزه دهم؟ گفت: دلم راه نداد جز آن که با خون آنها خود را به تو نزدیک کنم . ابن زیاد گفت: آخرین حرف آنان چه بود؟ گفت: دست ها را به طرف آسمان برداشتند و گفتند: یا حى یا حکیم یا احکم الحاکمین! میان ما و این مرد به حق حکم کن . ابن زیاد گفت: خدا در میان تو و آن دو کودک به حق حکم کرد. پس رو به حاضران در مجلس کرده گفت: کیست که کار این نابکار را بسازد؟ مردى شامى از جاى برخاست و گفت: من ! عبیدالله گفت: او را به همان جایى که این دو کودک را کشته ببر و گردن بزن، ولى خون او را مگذار که با خون آنها در هم آمیزد، و سر او را نزد من بیاور. آن مرد شامى فرمان برد و طبق دستور ابن زیاد آن مرد را در کنار فرات به سزاى عمل ننگینش رسانید و سرش را براى ابن زیاد برد. نوشته‏اند که: سر او را بر نیزه کرده و در کوچه‏ها مى‏گرداندند و کودکان با پرتاب سنگ و تیر آن را نشانه مى‏رفتند و مى‏گفتند: این است کشنده عترت رسول خدا !

قرن ها می گذرد و سالها نیز هم … ابن زیاد ها سر به خاک گذاشتند و یزید و یزیدیان نیز هم … اما دائی حسین ما نیز ما را تنها نگذاشت ! حالا هر کس زائر کربلا می  شود ، بعد از زیارت دائی حسینمان ما را نیز زیارت می کند ! حالا ما شدیم دو طفلان مسلم بن عقیل ! ما هر چه داریم از حسین داریم و شما نیز هم … قدر روزهای با حسین بودن را بدانید به حرف پدر ما گوش کنید که گفت : هرچه هست در خانه علی است و اولاد علی ! پسران من چای دیگر خبری نیست ! مردم ! به خدا جای دیگر خبری نیست ! هر چه هست در این خانه است  ! مادر ، زلف ما را به زلف حسین گره زد … شما نیز زلف خود را بر زلف حسین ، دائی مهربان ما گره زنید … راستی اگر کربلا می خواهید ، بسم الله ! دائی ما حضرت حسین خیلی ما را دوست دارد … دلت هوای کربلا ندارد …؟!

خاکسار کوی عشقت ؛ علیرضا پورمشیر

انا لله و انا الیه الراجعون

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند :

” یا ایها الناس انى تارک فیکم الثقلین، کتاب الله و عترتى، اهل بیتى ما ان تمسکتم بهما لن تضّلوا بعدى ابداً، و انّهما لن یفترقا حتی یردا علىَّ الحوض فانظروا کیف تخلفونى فیهما ”

وجود گرامی حضرت محمد مصطفی ، دو گوهر گرانبها را به یادگار گذاشتند . کتاب خدا (قرآن) و عترت (اهل بیت عصمت و طهارت) و فرمودند : تا به این دو تمسک جوئید و از آنان یاری طلبید ، هرگز به گمراهی کشیده نمی شوید تا بر حوض کوثر بر من وارد شوید . مشرب مذهب حقه تشیع قرآن است و اهل بیت و هرگز از این دو جدا نمی شوند . ابن شاذان از پیغمبر اکرم نقل میکند که فرمودند من دو چیز به یادگار می گذارم در بین شما ، همانا قرآن است و علی بن ابیطالب (ع) . بدان که علی بن ابیطالب افضل است از کتاب الله چون سینه علی ، مخزن تمام علوم قرآن  و اوست قرآن ناطق و هرگز دست از دامن او برندارید .

ایها الناس ! این سکوت دیروز ما حرف های امروز را به بار آورد ! این آسوده خوابیدن های ما ، دشمن را بیدار نگاه داشت ! این دست روی دست گذاشتن ها ، دشمن را دست بکار کرد ! آخر با حلوا حلوا کردن که دهان شیرین نمی شود ! کوتاه آمده ایم که امروز جهان شاهد به آتش کشیدن کلام الله است ! داغ دیگری بر قلب حضرت بقیه الله الاعظم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) . چرا به یاریش نمی شتابیم ؟! چرا به ندای هل من ناصرش پاسخ نمی گوئیم ؟! نکند مثل کوفی مردمان سال ۶۱ هجری شده ایم ؟! اگر هشتاد و چهار سال پیش مقابل تخریب بقیع سکوت نمی کریم ، امروز دیگر چشمان جهان با دیدن چنین فاجعه ای به صفحه های تلویزیون خیره نمی شد . اما آتش فتنه از آن پنجشنبه شوم شروع شد که نامرد مردان گفتند : ” حسبنا کتاب الله … ” و آن حرامی مرد فریاد زد که این پیرمرد – پیــامبر – هذیان می گوید . آن لحظه که وجود پیامبر فرمودند قلم و کاغذی بیاورید تا درباره خلافت علی بن ابیطالب بعد از خود برایتان بنویسم ! تا هیچگاه دچار اختلاف و دو دستگی نشوید ! اما فریاد هذیان می گوید او آتشی روشن کرد که بانو حضرت زهرا – سلام الله علیها – فرمودند : همه حرمت ها از این جا شکسته شد و پرده های حیا و غیرت دریده شد . سکوت مسلمانان از آنجا شروع شد … سکوت از در و دیوار شروع شد ! سکوت از خانه نشینی علی شروع شد ! اما بدان ؛ سکوت امیر ، حرف خدا بود و علی تسلیم امر خدایش ! اما چرا مردم سکوت کردند ؟ سکوت از دیدن گلوی پاره پاره علی اصغر شروع شد ! از خارجی گفتن به قافله کربلا ! سکوت از جنازه کنار جسر بغداد شروع شد ! از مجلس مامون ، از خانه جوادالائمه ، از همسر بی وفایش ! سکوت از غیبت کبری شروع شد … سکوت دیروز ! فاجعه امروز ! هشتم شوال را دیدیم و دم نزدیم ! بیست و سوم محرم را دیدیم و خم به ابرو نیاوردیم ! امروز نیز هتک حرمت قرآن در کشور بیگانه آمریکا ! دشمن شاد شدیم ! همان ها که چشم دیدن اسلام را نداشتند ، امروز فریاد شادی برآوردند ! اصلا می دانی چیست ؟ کاری به آن بی حرمتان نیست ! اما خودمانی بگویم . من و تو مسلمان و شیعه چقدر قرآن می خوانیم ؟ چقدر از آن بهره می گیریم ؟ رمضانی بیاید و برود ، ما یکبار قرآن تلاوت کنیم ؟ شب قدری بیاید و قرآنی سر بگیریم ؟ سفره عقدی برپا شود و مراسم عروسی برگزار شود و جهت تیمن و تبرک قرآن بر دست عروس جای گیرد ! یا طاقچه خانه مان ایمن شود از وجود قرآن کریم ! ما هم بی معرفت شده ایم ! آی مسلمان ! آی بچه شیعه ! اگر دست روی دست بگذاری ، دستان دشمن را روی دست خود حس می کنی ! اگر اعتقادات خود را با چسب تفنگی اعتقاد شیعه نچسبانی ، تفکر حرامی ها را پرچ بر ذهن خود می بینی ! یک یا علی بگو ! هر کس با توان و اراده اش به پا خیزد ! یکی با قلم ، دیگری با ذهن و ایده اش ، آن یکی با صدا ، او با هنرش و … بیائید از اعتقاد و مذهب و ملت و کشورمان کوتاه نیائیم و پاسداری کنیم !       علیرضا پورمشیر

” اَلّلهُمَّ اِنّی اَسئَلُکَ خَیرَ ما سَئَلَکَ مِنهُ عِبادُکَ الصّالِحُون وَ اَعوُذُ بِکَ مِمَّا استَعاذَ مِنهُ عِبادُکَ الصّالِحوُن “

عده ای اطراف امام صادق (علیه السلام) نشسته بودند و قرآن می خواندند . قاری خواند : ” وَ الشَّمسِ وَ ضُحها … ” مولایمان فرمودند : خورشید ، محمد است که دین را برای مردم روشن کرد . قاری خواند : ” وَ القَمَرِ اِذا تَلها … ” حضرت عرضه داشتند : ماه ، علی است بعد پیغمبر . قاری ادامه داد : ” وَ النَّهارِ اِذا جَلّها … ” آقا فرمودند : روز ، مهدی است که تاریکی های ظلم را مانند پرده می درد .

۱۵۰ تیم استهلال ماه شوال مشغول به کار شدند تا با رویت آن مردم را از عید فطر با خبر سازند تا مبادا روزه آنان دچار اشکال شود و خبرگزاری ها اعلام کردند که جمعه ۱۹/۶/۱۳۸۹ به وقت جمهوری اسلامی ایران عید فطر و اول ماه شوال سال ۱۴۳۱ هجری قمری است . اما نمی دانم غفلت از ماست یا این هیاهوی روزگار است که ما را از ماه شب چهارده جدا کرده است . انگار فراموش کرده ایم که به یمن وجود اوست که روزی داده می شویم و به سبب وجود اوست که زمین و آسمان جای خوش کرده اند . ما که فراموش کار نبوده ایم ؟! پس ما را چه شده است که او را از خاطر برده ایم ؟ یعنی سیصد و سیزده نفر هنوز نتوانسته اند مرید آن مراد شوند ؟ چشم گنه کارم که او را نمی بیند . گوشم که هر چیزی را می شنود جز صدای دلربای او را . بینی غبار گرفته ام که عطر او را استشمام نمی کند . لبهایم که او را برای خود صدا می زند .  پس انتظار چه چیزی را دارم ؟! مردم ! ما فراموش کرده ایم … باور کنید ، باور . ما از او غافلیم و او یار ماست . او پدری مهربان است و انیس و همدمی همیشگی ! پس چرا من با همه درد و دل میکنم اما با او نه ؟ چرا همه محرم اسرار من اند اما او نه ؟ چرا دست جلوی هر ناکسی دراز میکنم اما دست به دامن او نمی شوم ؟ علامه مجلسی ، بحارالانوار ، جلد پنجاه و سه ، صفحه سیصد و دو : امام زمان ، در آن هنگام که در سرداب مقدس بودند ، اشک هایشان جاری بر گونه ، ندا سر می دهند : ” بارالها ! شیعیان ما از شعاع خورشید ما گرما گرفته اند . با پرتو آفتاب ما دیده گشوده اند و از باقی طینت ما سرشته اند . در شب ظلمانی ذنوب به اتکای نور ما و امید به برآمدن ما سرگردانند . معبودا ! عصیانشان اگر میان تو و آنهاست ، دیدگان بخشش بر هم گذار و اگر میان مردمان و آنهاست ، از آنچه نیکی در کفه ماست ، راضیشان فرما ! مقصودا ! مقصد آنان را فردوس قرار ده و با آتش دوزخ دشمن شادشان مپسند . ” آری دوست من ! ما زیر نو ماه هستیم ولی دیدگانمان آن را بینا نیست . اما بدان که روزی در برگه های تقویم خواهند نگاشت :

تعطیل رسمی – روز ظهور حضرت مهدی (ع)

خاکسار کوی عشقت ؛ علیرضا پورمشیر

مشهد مقدس ۲۰/۶/۱۳۸۹

مولایمان حضرت امام جعفر صادق (علیه السلام) فرمودند :

” بعد از نماز هر نمازم چهار زن و چهار مرد را لعنت میکنم : عایشه ، حفصه ، هند و ام الحکم ، ابوبکر ، عمر ، عثمان و معاویه “

در ماه میهمانی خدا بعد از پانزده روز شادیم و مسرور چون خانه آقا امیرالمومنین (ع) و بانو حضرت زهرا (س) میزبان عرشیان و افلاکیانی هستند که به پابوسی نوگل شکفته بوستان رحمت می آیند ! آری حسن او که علی بن ابیطالب و فاطمه زهرا در انتخاب اسم او از رسول الله پیشی نگرفتند و رسول خدا نیز از باریتعالی ! و آنگاه بود که جبرئیل به دست بوس خانه وحی آمد و فرمود : خداوند تبریک عرضه داشته و فرموده که نام این فرزند را ” حــســن ” بگذارید ! و تاریخ نقل میکند که تا هفت روز به یمن قدوم حضرت مهربانی ، امام حسن مجتبی (ع) خاندان نبوت به اطعام در مدینه مشغول شدند !

اما خبر آمد خبری در راه است ! و ما سرخوشیم چون از آن آگاهیم ! هفده رمضان حکایت از مرگ ملعونه ای می دهد که در حق اهل بیت (علیهم السلام) بسیار جفا کرد و ظلم و ستم بسیاری در حق آنان روا داشت ! ناقل سخنم ، برگه های تاریخ است و قلم مورخین شیعه و سنی . بعد از رحلت بانو خدیجه کبری (س) و ماجرای ازدواج پیامبر با عایشه که آن هم به خاطر مصلحت اسلام بود ، کینه دشمنان پیامبر و خاندان بزرگوارش دو چندان بود . عایشه خود نقل میکند آنقدر نسبت به خدیجه احساس حسودی کردم که به پیامبر گفتم : چقدر از خدیجه می گوئی ؟! بهتر از خدیجه هم اکنون در کنار شماست !!! ( اشاره به خود میکند که گویند جوان و زیبا رو بوده است )  بعد از این سخنان پیامبر با شدت غضب و با لحنی تند که موهای سر مبارکشن تکان خورد ، فرمودند : راجع به خدیجه اینطور نگو ! که هیچ فردی به اندازه او در نزد من عزیز و مورد احترام نیست ! این حسادت ها که کم هم نیستند در تاریخ به همین جا خلاصه نمیشود ! وقتی خبر شهادت آقا امیرالمومنین به گوش او رسید ، آنقدر خوشحال شد که بیتی در مدح ابن ملجم سرود و سجده شکر به جا آورد و نقل شده است که از این شادی غلامی داشت ! نام غــــــــــلام خود را ” عبدالرحمن ”  گذاشت . تا هر موقع او را صدا میزند ، بیاد ” عبدالرحمن ملجم مرادی ” قاتل حضرت امیر بیفتد ! اما حضرت باقر ، امام پنجم (ع) فرمودند : ” اگر قیام کند ، قیام کننده ما هر آینه حمـــِراء ( عایشه ) را به سوی آن حضرت می آورند تا او را حد زده و انتقام دخت پیامبر ، حضرت زهـــرا (س) را از آن بگیرند . ” آری ! ما شادیم و مسرور در این شبها چون خنده بر لبان بانو حضرت زهرا (س) جای خوش کرده است و به شادیقلب آقا امیرالمومنین (ع) می بالیم و افتخار میکنیم و به وجود نازنین مولای عصر خود سلامی عرضه میداریم و می گوئیم : ” اسعد الله ایامک یا صاحب الزمان ” و دستان خود را بلند کرده و از سویدای قلب و جانمان فریاد برمی آوریم که : ” اللهم عجل لولیک الفرج “

به امید صبح ظهور و به امید خاکساری حضرتش در روز وصال ؛

خاکسار کوی عشقت ؛ علیرضا پورمشیر

امروز قصد کرده ایم که به یاری امام حسن مجتبی علیه السلام اگر که بشود بخش صوت و تصویر رو هم به وبلاگ اضافه کنیم . قبلاً به صورت پراکنده هر از گاهی فایلهای صوتی رو برای دانلود قرار داده ایم ولی به صورت متمرکز نبوده است ؛ راستیاتش خیلی وقته که می خواستیم بخشهای جدید وبلاگ رو راه اندازی کنیم بخشهایی مروبوط به تلفن همراه ، واحد طراحی ، صوت و تصویر و … چیزهای دیگه ای که زمینه فعالیتش هست و جامعه امروز ما نیاز داره .

شاید بعد از مشغله زیاد عمده ترین دلیل که مانع رسیدن به این هدف شده پرهیز از کار تکراری بوده.

وبلاگ روضه از زمان آغاز به کارش که الان تقریباً ۴ سالی شده هدفش نو آوری و فعالیت تو جبهه هایی بوده که کمتر توی نت بهش پرداختن و جای خالیش احساس میشده .

در بخش صوت و تصویر هم اینکه چقدر بتونیم موفق باشیم و یا حتی بتونیم فعالیت کنیم نا معلوم است ،از اینکه یه واسطه باشیم و یا هرچی که بشه اسمش رو گزاشت خوشمون نمیاد . اشتباه نشود ، قصدمان تغییر مسیر و یا کنار گزاشتن کار طراحی مذهبی نیست . در موازات وبلاگ روضه و فعالیتهای قبلی سعی خواهیم کرد که در جبهه های دیگر هم فعالیت داشته باشیم.

اول از همه اینکه ما خیلی دوست داریم که در این زمینه هم بتونیم جزو تولید کنندگان باشیم و همانند تصاویر مذهبی کار جدیدی ارائه بدیم .دوم اینکه هر چند الان تولید کننده نیستیم اما پیش میاد  که  فایلهایی گوشه ای از نت باشند که واقعاً ارزش تکرار داشته باشند، فایلهایی صوتی و تصویری که با گوش دادنشون دوست داریم که به دیگران هم معرفی کنیم که استفاده کنن. اما نه فایلهایی که توسط دیگران تولید شده اند و بدون هیچ قید و بندی به راحتی در این دهکده جهانی قاچاق می شوند .

یکی از عمده ترین بخشهای صوت و تصویر روضه فایلهای صوتی و تصویری علما و اندیشمندان شیعه خواهد بود . مطالبی که غذای روح ما هست و به آن نیاز داریم .

برای همین هم فعلاً زیر مجموعه منبر رو راه اندازی می کنیم تا بتونیم بیشتر به این مهم بپردازیم .

موضوعات عمده منابر هم اخلاق و موضوعاتی پیرامون اهل بیت و ولایت خواهد بود. به دلیل علاقه شخصی به علامه حسن زاده آملی و شاگرد بزرکوارشان استاد صمدی آملی بیشتر از این بزرگواران مطلب ارائه خواهیم کرد.

پ.ن

منبر. [ مِم ْ ب َ ] ۞ (ع اِ) آنچه خطیب بر آن ایستد. (منتهی الارب ) (آنندراج ). آنچه خطیب بر آن ایستد و خطبه خواند. کرسی مانندی پایه دار که واعظ و خطیب بر بالای آن نشسته خطبه خواند و موعظه کند. ج ، منابر. (ناظم الاطباء). آله ٔ بلند شدن که جای خطیب باشد و این صیغه ٔ اسم آله است از «نبر» که به معنی برداشتن است . (غیاث ).کرسی خطیب یا واعظ چنانکه در کنیسه و مسجد وجود دارد و از بالای آن با جمع سخن گوید و آن را به جهت بلندبودن از اطراف خود «منبر» گویند.  ج ، منابر. (از اقرب الموارد). نشیمنی از چوب و جز آن به چندپایه که واعظ و امام و خطیب و روضه خوان بر آن نشینند و خطبه ووعظ و مصیبت اهل بیت گویند. کرسی چندپله برای وعاظ و مذکران . فرهنگ نامه دهخدا)

خواستم بگویم

فاطمه شفیعه روز جزا است

دیدم که فاطمه نیست

خواستم بگویم

فاطمه انسیه حوراء است

دیدم که فاطمه نیست

خواستم بگویم

فاطمه همسر مولا است

دیدم که فاطمه نیست

خواستم بگویم

فاطمه حجت خدا بر مردم است

دیدم که فاطمه نیست

خواستم بگویم

فاطمه بانوی دو سرا است

باز دیدم که فاطمه نیست

اینها همه هست و این همه فاطمه نیست

نه ؛

فاطمه ، فاطمه است …

خاکسار کوی عشقت ؛ علیرضا پورمشیر

به گستره وجود آمد آنکه “اِمتَحَنَکَ الله الذّی خَلَقَکَ قَبلَ اَن یَخلُقَک” او که “والِدَهَ الحُجَجِ عَلَی الناسِ اَجمَعین” بود . به حق فاطمه ، “حَوراءُ الانسیَّه” ، “مُحَدَّثَهُ العَلیمَه” و “فاضِلَهُ الزَّکیَّه” بود . ما هم پیمان با عهدی که در غدیر بستیم ، می مانیم چون یقین داریم که”مَن وَصَلَکِ فَقَد وَصَلَ رَسولَ اللهٍِ صَلَّیَ اللهُ عَلَیهِ وَ آلهِ ” و ایمان داریم از هستی ساقط است هر که “مَن قَطَعَکَ فَقَد قَطَعَ رَسوُلَ اللهِ صَلَّی اللهُ عَلَیهِ وَ آلهِ” براستی تو را نشناختند و این عبارت را به فراموشی سپردند که “وَ مَن جَفاکِ فَقَد جَفا رَسولَ اللهِ صَلَّی اللهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ” . بی شک در بستر آتش جای گرفتند آنان که “مَن آذاکِ فَقَد آذی رَسولَ اللهِ صَلَّی اللهُ عَلَیهِ وَ آلهِ” . پدر و مادر و جان و مال و فرزندانم به فدایت ! که تو “بَضعَه” و “رُوَحُهُ اَلَّتی بَینَ جَنبَیهِ” در جوار رسول مهربانی هستی ! من میدانم “ساخِطٌ عَلی مَن سَخِطتَ عَلَیهِ” و ارادتم بیش از پیش است بر کسانیکه “مُوالٍ لِمَن والَیت” و بیزارم از آنانکه “مُعادٍ لِمَن عادَیتِ” . پس پروردگارا ! به محمد -رسول گرامی- و علی -یگانه جانشین او- و فاطمه-دخت پیغمبر و همسر علی- و حسن ، حسین ، سجاد ، باقر ، صادق ، کاظم ، رضا ، جواد ، هادی ، عسگری و مهدی -او که منتظر و گوش به فرمان برای ظهور از سمت توست- که سلام و صلوات و درود و تهیات تو نثار روح پاک و مقدس آنان باد ، قسمت می دهم که صدایم را بشنوی تا آنان دست بزرگواری بر من فرود آورند و شفیع من به سوی تو شوند و تو به آنان اجازه شفاعت در حق من را بدهی و به حق “لااِلهَ اِلاّ اَنت” مرا دست خالی بر نگردانی .     انشاءالله

خاکسار کوی عشقت ؛ علیرضا پورمشیر

بنام خدا

خدا را شاکریم که ما را در عرض جغرافیائی ایران قرار داد تا مذهبمان ، شیعه نام گیرد و شیره جانمان از پدران و مادران عاشق اهل بیت (علیهم السلام) به گستره وجود آید ! و اما بعد …

با وجود رهنودهای همیشگی مهربان رهبرمان ، اما هر از چندگاهی عده ای به پا می خیزند تا آتش فتنه ای دیگر بین شیعه و سنی به راه اندازند ! و اینبار شاهد خواستار حذف اَشهَدُ اَنَّ عَلّیا وَلیُّ الله از اذان شده اند ! براستی چرا همیشه بین گروه مسلمین ، شیعیان باید کوتاه بیایند ؟! مگر یک گروه در جامعه ای همچون ایران که اکثریت قریب به اتفاقشان مذهب شیعه را دارا هستند ، چقدر صبر دارند تا هر حرفی را متحمل شوند و اینچنین کوتاه بیایند ؟ سنی برادران ما هنوز از سر عناد با حضرت امیر (علیه السلام) در پایان تلاوت قرآن که از صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش می شود ، “صَدَقَ الله العَظیم” بر لب جاری میکنند ! به جهت رفاه حال دوستان غیر شیعه ، مجمع تقریب مذاهب اسلامی اقدام به” بستن مقبره منسوب به ابولولو” در کاشان میکند ! بلاگ ها و سایت های شیعی که گه گاه از شیعه و سنی می نویسند ، در بعضی اوقات فیلتر می شوند ! هنوز در شهری که وجود نازنین پیامبر اعظم در آن آرمیده به جای “حَیِّ عَلی خَیرِالعَمَل” ، “اَلصَلوهُ خَیرُ مِنَ النَوم” بر بلندای مناره های آن طنین انداز می شود ! حضرت ماه ، یگانه رهبرمان مگر بر این نکته تاکید نداشته اند که اگر در بحثی (شیعه و سنی) با هم اختلاف نظر داشتید ، در محفلی صمیمانه و به دور از تشویش به ارائه نظرات بپردازید ؟! مگر پاسداران علم و فقه شیعی ، که حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی و حضرت آیت الله العظمی وحید خراسانی از جمله آنانند ، سنی دوستان را دعوت به حل مشکلات و مناظره نکردند ؟ اما انصاف به خرج دهید که کوتاهی کردید ! دوستان و برادران ما ! همیشه شیعه آمادگی خود را برای وحدت و همدلی اعلام میدارد ! اما عقیده هرکس برای او با ارزش و مهم است ! خط مشی شیعه بر این است که وحدت ، در عین همدلی و ارزش قائل شدن بر عقائد طرفین ! از سایت معتبری چون جهان نیوز ، این گمان نمی رفت که چنین خبری را منتشر کند ! حال بگذارید با درایت و عمیق تفکری ، کار را به دست کاردانان دین و مذهب بسپاریم تا آنان که صاحب نظرند ، به بحث و تبادل اندیشه و آرا بپردازند ! شیعه اذان را هجده جمله می داند . طبق فتوای تمام مراجع عظام ، اما اصل مذهب حقه تشیع بر پایه امامت است و امامت یعنی دین ! این را بدانید که شیعه هیچ گاه اَشهَدُ اَنَّ عَلّیا وَلیُّ الله را از اذان خود حذف نمی کند ! پس لااقل شما این بار به اندازه یک یا دو دقیقه صبر پیشه کنید و هنگام اذان طنین دلربای اَشهَدُ اَنَّ عَلّیا وَلیُّ الله را گوش کنید ! حذف این عبارت یعنی عبادت بی ولایت که شیعه خارج از سلسله است ! چون حب علی بن ابیطالب ایمان ، و بغض او کفر است ! پس بدانید و آگاه باشید که همیشه و همه جا ، بچه شیعه های این مرز و بوم بیدارند و تقاضای کوچک را بپذیرید که دامن زدن به این سخنان ، جز تلخکامی نتیجه ای به بار نمی آورد . و از دوست ارجمندمان نویسنده سایت جهان نیوز خواستاریم تا دیگر با چنین عباراتی نه هفته وحدت را زیر سوال برند و نه اینکه خاطر خود را آزرده سازند ! براستیکه هر دین و آئینی عالم و فقیه خود را داراست !
علیرضا پورمشیر

- لینک خبر در سایت شیعه آنلاین :  جهان نیوز:  َاشْهَدُ أَنَّ عَلِیّاً وَلِىُّ اللَّهِ را حذف کنید!

ب.ن : با تشکر از صبر و حوصله دوستان عزیز تصویر بزرگتر طرح فوق رو که در خواست کرده بودند جهت دریافت آماده کردیم . انشا الله که مورد قبول دوستان حضرت باشد و طراح عزیز رو هم دعا بفرمایند . علی علی

باید خدمتتون عرض کنم که این چند روزه مهلت هاست به اتمام رسیده بود و ما هم دسترسی به واسطه مون نداشتیم که هاست رو تمدید کنیم. برای همین توی این مدت از دسترس خارج بودیم.

انشاالله که خیر بوده باشه

یه داستان خیلی قشنگ از دوران کودکی امام حسین علیه السلام خوندم با توجه به اینکه در آستانه ی ماه محرمیم براتون می ذارم …اگه دوست داشتید در سایتتون بذارید تا بقیه هم استفاده کنند …برای من هم دعا کنید :

روزی شخص عربی بچه آهویی هدیه از برای پیغمبر خدا علیه السلام آورده وعرض کرد:این را صید کردم و برای فرزندان شما حسن وحسین علیهما السلام هدیه آوردم ، حضرت قبول فرمود وبرای او دعای خیر نمود.پیامبر بچه آهو را به امام مجتبی علیه السلام که در کنار او بود عطا نمود .چند ساعت بعد از آن امام حسین علیه السلام آمد ودید برادرش بچه آهویی دارد وبا او بازی می نماید .عرض کرد: یا جداه به برادرم بچه آهو دادی وبه من ندادی واین سخن را تکرار می نمود.پیغمبر خدا اورا تسلی می داد وبا او ملاطفت می نمود تا اینکه نزدیک بود امام حسین علیه السلام به گریه بیافتد.ناگاه صداهایی از درب مسجد بلند شد. مردم دیدند آهویی با بچه اش داخل مسجد شد ودنبال آنها گرگی می باشد که به سوی پیغمبر اکرم صلی الله علیه وآله آنها را می راند تا اینکه آهو وبچه اش را به خدمت پیامبر رساند.آهو به سخن آمد وعرض کرد: یا رسول الله …دو بچه داشتم .یکی را این صیاد صید نمود وبه شما هدیه کرد. این یکی در نزد من بود وبه او دلخوش بودم .و الان به او شیر می دادم ناگاه شنیدم گوینده ای می گفت: ” إسرعی إسرعی یا غزالة!بخشفک إلی النبی محمد صلی الله علیه وآله وأوصلیه سریعا ،لأن الحسین واقف بین یدی جده وقد هم ّ أن یبکی والملائکة بأجمعهم قد رفعوارؤوسهم من صوامع العبادة ولو بکی الحسین علیه السلام لبکت الملائکة المقربون لبکائه ” ای آهو …با سرعت برخیز وبچه ی خود را فوری به پیامبر خدا محمد صلی الله علیه وآله برسان. زیرا هم اکنون فرزندش حسین علیه السلام در برابر جدش ایستاده ومی خواهدگریه کند.همه ی فرشتگان سر از عبادتگاهشان برداشته ونظاره گر این منظره اند …اگر حسین علیه السلام گریه کند همه ی فرشتگان مقرب به جهت گریه ی او گریه می کنند. همچنین شنیدم که گوینده ای می گفت : ای آهو بشتاب پیش از آنکه اشک امام حسین علیه السلام بر صورتش جاری شود با سرعت خود را به او برسان .والا این گرگ را بر تو مسلط می کنم که تو را با بچه ات بخورد. بدان من از راه بسیار دور بچه ام را به خدمت شما آوردم ، زمین زیر پای من پیچیده شد تا اینکه به این زودی به محضر شما رسیدم .وحمد می کنم خدا را که بچه ام را قبل از جاری شدن اشک بر صورت مبارکش به محضر شما رسانیدم . پس صدای تکبیر وتهلیل از اصحاب بلند شد وآن حضرت برای آهو دعای خیر نمود وامام حسین علیه السلام بچه آهو را گرفت وبه نزد مادرش حضرت فاطمه علیها سلام برد وهمه مسرور شدند .

منبع:

قطره ای از دریای فضائل هال بیت علیهم السلام( ترجمه ی کتاب نفیس القطره از علامه سید احمد مستنبط) جلد دوم صفحه ی ۵۰۸

اشک روان بر امیر کاروان صفحه ۳۹۱

بحار الانوار جلد ۴۳ صفحه ی ۳۱۲ با کمی تفاوت

التماس دعا

پ.ن

متن یه رایانامه بود از طرف یکی از بازدید کنندگان محترم وبلاگ روضه که خودشون رو مهتاب.الف معرفی نمودن ؛

با تشکر فراون از زحمت این دوست عزیز متن نامشون رو قرار دادیم که همه دوستان استفاده کنن.

حقیر رو سیاه  رو هم دعا بفرمائید.